Het sterrenbeeld Sextant

Het sterrenbeeld Sextant

De Sextant is een sterrenbeeld van het noordelijk en het zuidelijk halfrond. Zijn helderste ster is α Sextantis, die met het blote oog echter alleen onder een donkere hemel waar te nemen is. Het sterrenbeeld is aan het firmament het best te vinden met behulp van de ster Regulus. De ster Regulus is de helderste ster van het sterrenbeeld Leeuw. Ten zuiden van de ster Regulus bevindt zich de helderste ster van het sterrenbeeld Sextant, α Sextantis.

Geschiedenis

Johannes Hevelius (1611–1687) was een astronoom uit Danzig (Gdańsk), dat toen tot het Koninkrijk Polen behoorde, en de grondlegger van de cartografie van de maan. Het sterrenbeeld Sextant schiep hij pas in 1687, kort voor zijn overlijden, voor zijn sterrenatlas “Firmamentum Sobiescianum”. Daarmee vereeuwigde hij zijn favoriete instrument voor het opmeten van sterposities. Hoewel de telescoop al was uitgevonden, hield Johannes Hevelius tot het einde van zijn leven vast aan het verkennen van het firmament met het blote oog. Een sextant is een peilinstrument. Daarmee kunnen hoekafstanden tot 60 graden worden gemeten, dus precies een zesde (Lat.: sextans) van een volledige cirkel. Voor het opmeten en in kaart brengen van de maan gebruikte overigens ook Hevelius een telescoop. Zijn sterrenatlas verscheen pas na zijn overlijden. Zijn tweede vrouw Elisabeth Koopman, die tijdens zijn leven samen met Johannes Hevelius onderzoek had gedaan, voltooide zijn werk en publiceerde het in 1690. De door Johannes Hevelius nieuw ingevoerde sterrenbeelden liggen allemaal in gebieden met vrij lichtzwakke sterren. Het gaat om de sterrenbeelden Hagedis, Vosje, Jachthonden, Kleine Leeuw, Lynx, Schild en Sextant. Zijn vrouw Elisabeth Koopman was een van de eerste vrouwen van wie de prestaties in de astronomie werden erkend. Zij geldt nog altijd als de moeder van de maankaarten.