Het sterrenbeeld Kleine Waterslang

Kleine Waterslang (Hydrus)
Kleine Waterslang · Helderste ster: β HydriSterrenbeeld in het sterrenregister bekijken

Steekkaart

Latijnse naam
Hydrus (Hyi)
Helderste ster
β Hydri (β Hyi)
Relatieve helderheid
2,80 mag
Hipparcos-catalogus
HIP 2021
Oppervlakte
243 deg² (plaats: 61 van 88)
Rechte klimming
0h 06m 08s tot 4h 35m 11s
Declinatie
-82° 03' 52'' tot -57° 50' 54''
Aangrenzende sterrenbeelden
Eridanus, Phoenix, Toekan, Octant, Tafelberg, Goudvis, Net, Slingeruurwerk

Zichtbaarheid

Noordelijke hemelBerlin
Zuidelijke hemelSydney
zichtbaargedeeltelijk zichtbaarniet zichtbaar22.00 uur plaatselijke tijd, op ten minste één dag per maand

Het sterrenbeeld Kleine Waterslang

De Kleine Waterslang is een sterrenbeeld van het zuidelijk halfrond. Het sterrenbeeld is circumpolair rond de zuidpool. Dat betekent dat zijn sterren zo dicht bij de hemelpool staan dat ze, gezien vanuit Sydney, nooit ondergaan. Het sterrenbeeld staat daar dus het hele jaar boven de horizon. De helderste ster van het sterrenbeeld is β Hydri. De kop van de waterslang wordt gevormd door α Hydri.

Het sterrenbeeld Kleine Waterslang ligt dicht bij de Kleine Magelhaense Wolk (NGC 292), die onder optimale omstandigheden al met het blote oog te zien is. De Magelhaense Wolk werd genoemd naar de Portugese wereldomzeiler Ferdinand Magellaan, omdat ze door zijn reis rond de wereld in Europa bekend werd. Het gaat om een begeleidend sterrenstelsel van onze Melkweg, een onregelmatig dwergstelsel (een extragalactisch sterrenstelsel [een sterrenstelsel buiten ons eigen melkwegstelsel]). Officieel ligt de Kleine Magelhaense Wolk echter in het sterrenbeeld Toekan.

Geschiedenis

Terwijl de sterrenbeelden van het noordelijk halfrond al sinds de oudheid bekend waren en op de meest uiteenlopende mythologieën teruggaan, bleven veel sterrenbeelden van het zuidelijk halfrond lange tijd naamloos. Pas in de 16e eeuw ontfermde men zich over hen. Tussen 1595 en 1597 brachten de Nederlandse zeevaarders Pieter Dirkszoon Keyser (opperstuurman) en Frederick de Houtman (broer van de kapitein) in opdracht van Petrus Plancius tijdens een expeditie de zuidelijke sterrenhemel in kaart. Beïnvloed door hun belevenissen tijdens de reis naar Oost-Indië gaven zij een dozijn sterrenbeelden een naam: Kameleon, Vlieg, Vliegende Vis, Indiaan, Kraanvogel, Paradijsvogel, Pauw, Phoenix, Goudvis, Kleine Waterslang, Zuiderdriehoek en Toekan.

Het sterrenbeeld Kleine Waterslang staat ook bekend onder de namen Zuidelijke Waterslang of Mannelijke Waterslang. Het is de zuidelijke tegenhanger van het sterrenbeeld Waterslang, de Hydra (het grootste sterrenbeeld aan de hemel). De naam van het sterrenbeeld Kleine Waterslang lag vast toen de astronoom Johannes Bayer in 1603 de aanduiding “Hydrus” voor het sterrenbeeld overnam in zijn hemelatlas “Uranometria”.