Het sterrenbeeld Beker

Het sterrenbeeld Beker

Het sterrenbeeld Beker is een sterrenbeeld van het zuidelijk halfrond. De helderste ster is de oranje reus δ Crateris. Ernaast staat α Crateris, die de Arabische naam Alkes (beker) draagt. Het sterrenbeeld is helaas zeer onopvallend. Men vindt het het eenvoudigst door zich te oriënteren op de helderste ster van de Leeuw (Regulus). Het sterrenbeeld Beker ligt ten zuidoosten daarvan.

Mythologie

We komen de Beker in twee sagen tegen. De eerste sage gaat over een raaf, een waterslang en een beker.

De raaf was de vogel van de god Apollo, een zoon van de oppergod Zeus. Op een dag bereidde Apollo zich voor om zijn vader een offer te brengen. Hij stuurde zijn raaf eropuit om vers water uit een bron te halen. De raaf greep een vergulde beker en vloog weg. Onderweg zag hij een vijgenboom, waarvan de vruchten echter nog niet helemaal rijp waren. Hoewel Apollo hem had opgedragen zich te haasten, kon hij de verleiding niet weerstaan en wachtte hij daar enkele dagen tot de vijgen rijp waren. Volgevreten en op zoek naar een excuus greep hij een waterslang en vloog daarmee terug naar Apollo. Hij legde Apollo uit dat deze waterslang de weg naar de bron had versperd. Apollo doorzag echter zijn leugen. Als straf ontnam hij hem het vermogen om in de tijd dat de vijgen rijpen iets te drinken. Daarna plaatste hij de raaf, de waterslang en de beker aan de hemel. Daar probeert de raaf sindsdien tevergeefs bij de gevulde beker te komen. Voor de raaf was de plaatsing aan het firmament dus geen eer, maar een schandpaal. Sindsdien wordt gezegd dat het hese gekras van raven te wijten is aan hun grote dorst.

De tweede sage rond het sterrenbeeld Beker gaat over koning Demophon van Elaious. Om zijn stad voor een epidemie te behoeden, liet hij elk jaar de dochter van een edelman offeren. Wie de ongelukkige zou zijn, besliste het lot. Alleen zijn eigen dochters bleven erbuiten. Dat stond de adel niet aan, en toen de edelman Mastusios eiste dat de loting voor iedereen gelijk zou zijn, offerde Demophon de dochter van Mastusios. Die zwoer bittere wraak en doodde de dochters van de koning. Hun bloed, vermengd met wijn, diende hij de koning op in een beker. Toen de koning dat merkte, liet hij Mastusios terechtstellen. De beker werd aan de hemel geplaatst om eraan te herinneren dat niemand voordeel haalt uit een kwade daad.