Steekkaart
- Latijnse naam
- Corvus (Crv)
- Helderste ster
- Gienah Gurab (γ Crv)
- Relatieve helderheid
- 2,59 mag
- Hipparcos-catalogus
- HIP 59803
- Oppervlakte
- 184 deg² (plaats: 70 van 88)
- Rechte klimming
- 11h 56m 22s tot 12h 56m 40s
- Declinatie
- -25° 11' 46'' tot -11° 40' 39''
- Aangrenzende sterrenbeelden
- Maagd, Beker, Waterslang
Zichtbaarheid
Het sterrenbeeld Raaf
De Raaf is een sterrenbeeld van het zuidelijk halfrond. De helderste ster, γ Corvi, draagt de Arabische naam Gienah Gurab (vleugel van de raaf). Samen met de sterren β Corvi (Kraz), δ Corvi (Algorab) en ε Corvi (Minkar) vormt hij een zeilvormige figuur.
Bijzonder interessant zijn de twee spiraalstelsels NGC 4038 en NGC 4039. Beide stelsels worden door hun wisselwerking zo sterk vervormd dat hun lange getijdenarmen op lang belichte foto’s op de voelsprieten (antennes) van een insect lijken (vandaar de naam Antennestelsels). Door een telescoop bekeken vormen de twee stelsels samen een hart, dat elk jaar rond Valentijnsdag hoogtij viert.
Mythologie
Het sterrenbeeld Raaf is verbonden met twee sagen. De eerste sage gaat over een raaf, een waterslang en een beker.
De raaf was de vogel van de god Apollo, een zoon van de oppergod Zeus. Op een dag bereidde Apollo zich voor om zijn vader een offer te brengen. Hij stuurde zijn raaf eropuit om vers water uit een bron te halen. De raaf greep een vergulde beker en vloog weg. Onderweg zag hij een vijgenboom, waarvan de vruchten echter nog niet helemaal rijp waren. Hoewel Apollo hem had opgedragen zich te haasten, kon hij de verleiding niet weerstaan en wachtte hij daar enkele dagen tot de vijgen rijp waren. Volgevreten en op zoek naar een excuus greep hij een waterslang en vloog daarmee terug naar Apollo. Hij legde Apollo uit dat deze waterslang de weg naar de bron had versperd. Apollo doorzag echter zijn leugen. Als straf ontnam hij hem het vermogen om in de tijd dat de vijgen rijpen iets te drinken. Daarna plaatste hij de raaf, de waterslang en de beker aan de hemel. Daar probeert de raaf sindsdien tevergeefs bij de gevulde beker te komen. Voor de raaf was de plaatsing aan het firmament dus geen eer, maar een schandpaal. Sindsdien wordt gezegd dat het hese gekras van raven te wijten is aan hun grote dorst.
In de tweede sage bracht de raaf, die toen nog een sneeuwwit verenkleed had, Apollo het bericht dat zijn zwangere geliefde Coronis hem ontrouw was. In zijn woede doodde Apollo zijn geliefde Coronis en haar minnaar. Maar meteen daarna kreeg hij wroeging. Hij slaagde er echter alleen nog in zijn ongeboren zoon te redden. Vol smart vervloekte Apollo de raaf en kleurde hem voor eeuwig zwart.
